About us

ثبت ستارگان به دلایل روشنایی کم آنها به روش های معمولی عکاسی ممکن نیست .بنابراین در عکاسی از آسمان شب ناچاریم پلک دوربین را بین چند ثانیه تا چند دقیقه باز نگاه داریم .تا ستارگان آسمان به خوبی در فیلم عکاسی ثبت شوند .با توجه به باز بودن لنز دوربین به مدت نسبتا زیاد از یک طرف و حرکت وضعی نوین که منجر به حرکت ظاهری ستارگان در طول شب می گردد و از طرف دیگر باعث ایجاد شیوه های ویژه عکس برداری نجومی گردید .

حساسیت یک فیلم به سرعت واکنش فیلم در مقابل نور گفته می شود که معمولا یا واحد ISO سنجیده می شوند یک فیلم می تواند حساسیت های 25 و100 و 200 و 400 و 800 و بالاتر داشته باشد .هرچه حساسیت فیلم بیشتر باشد میزان حساسیت آن به نور نیز بیشتر خواهد بود .لنز ها معمولا به سه دسته واید (Wide) و نرمال و تله تقسیم می شوند .لنز های تله دارای بزرگ نمایی زیاد و میدان دید کم هستند .در صورتیکه لنز های واید دارای میدان دید بزرگی هستند از طرفی باعث دور شدن ظاهری ستاره ها و در نتیجه کاهش نور آنها می گردد .دو فاکتور مهم مربوط به لنز ها یکی فاصله کانونی لنز است و دیگری نسبت کانونی آن . نسبت کانونی طبق رابطه زیر تعریف می شود و از قبل توسط شرکت سازنده محاسبه و بررسی لنز مشخص می گردد که بیشتر آن را به نام عدد دیافراگم می شناسند .

(قطر مفید عدسی / فاصله کانونی لنز )= f / ratio =نسبت کانونی

یکی از رایج ترین روش های عکس برداری نجومی عکاسی محدوده وسیع (Field - Astrography Wide) می باشد که خود به دو دسته تقسیم می گردد . بسیاری از عکاسی هایی که توسط عکاسان به ویژه عکاسان آماتور استفاده می شود در این محدوده خلاصه می شود .در ذیل به توضیح مختصری راجع به این شیوه می پردازیم .

الف - همانطور که قبلا گفته شد در صورت بازبودن پلک به مدت زیاد حرکت ستارگان به دلیل حرکت وضعی زمین در عکس ثبت می شود .در نتیجه هر ستاره کمانی را در عکس  تشکیل می دهد که به آن رد ستاره گفته می شود و طول آن بستگی به طول مدت باز بودن پلک دارد .در بسیاری از عکس هایی که می گیریم هدف از عکس برداری ثبت نقطه ای اجرام آسمانی است . بنابراین باید حداکثر زمان نوردهی برای این حالت را محاسبه کنیم . همانطور که از رابطه زیر مشخص است محاسبه این زمان بستگی به میل ستاره و نیز فاصله کانونی لنز دارد .

T= 1000/F cos D

میل ستاره بر حسب درجه :D

زمان نوردهی برحسب ثانیه :T

فاصله کانونی لنز برحسب میلیمتر :F

از این روش عکسبرداری برای ثبت ستاره یا سیاره ای خاص یا عکس برداری از صورت های فلکی و یا عکاسی مخروطی استفاده می گردد .برای بدست آوردن سریع تر زمان مناسب نوردهی این زمان ها برای میل های مختلف و چهار لنز متداول در جدول زیر آمده است .(جدول 1)

ب - گاهی اوقات ثبت رد ستارگان در عکس مهم نیست .مثلا در عکاسی از بارش های شهابی چون سوژه در نظم مکان و زمان دقیقی ندارد باید دوربین را به طرف مناطقی نشانه رویم که احتمال وجود شهابها بیشتر است .پس پلک دوربین را برای چند دقیقه باز می گذاریم در این صورت ستاره ها به صورت کمان هایی در عکس می افتند .در صورتی که شهابها به خاطر حرکت سریع و مستقیم الخط خود ایجاد یک خط راست را می کنند در این نوع عکاسی پارامتر تعیین کننده نسبت کانونی لنز است .در جدول زیر زمان نوردهی مفید برای نسبت کانونیهای مختلف آمده است .(جدول 2)

عکسبرداری از ماه

ماه پرنورترین جسم آسمان شبانگاهی است و نیز یک هدف مهم و آسمان در عکاسی نجومی می باشد .به علت روشنایی زیاد ماه روش های گفته شده در عکاسی محدوده وسیع بر آن مناسب نیست .از سوی دیگر ماه دارای اهله می باشد و روشنایی آن در طول یک ماه قمری دچار تغییرات زیادی می گردد .بنابراین در عکاسی از ماه سه عامل اهله ماه حساسیت فیلم و نسبت کانونی لنز دخیل هستند .ارتیاط این سه عامل با زمان نوردهی در رابطه زیر آمده است :

در رابطه بالا K معرف عدد اهله است که برای وضعیت های مختلف ماه فرق می کند و تعدادشان در جدول زیر آمده است .(جدول 3)

(جدول شماره 1)

(جدول شماره 2)

(جدول شماره 3)

عکس برداری از رد ستاره ها

برای این کار نیاز به دوربینی دارید که علاوه بر این که سرعت قابل تنظیم داشته باشد ،بتوان دیافراگم آن را برای مدت طولانی و به میزان دلخواه باز نگه داشت.

عدسی دوربین با فاصله کانونی 5 تا 30 سانتیمتر برای این کار مناسب است .فاصله عدسی دوربین را روی بی نهایت تنظیم کرد و دوربین را به طرف بخش دلخواهی از آسمان نشانه رفت و حدودا 10 دقیقه دیافراگم را باز نگه داشت .

عکس برداری از شهابها

از هر نوع دوربینی می توان استفاده کرد ،منتها استفاده از نوع عدسی های واید مناسب تر است .مثل دوربین 35 میلیمتری با فاصله کانونی 5 سانتیمتر .شهابها به صورت خطوط روشن در روی فیلم نقش می بندند.باید زمان و مکان بارش شهاب را بدانید و دوربین را به آن سوی آسمان نشانه بگیرید .